අන්ධ පෙදරේරු පියාගේ ‘දෑස්’ වූ, ක්රීඩාංගණය ජයගත්තු දුවගේ රන් කතාව
අන්ධ පෙදරේරු පියාගේ ‘දෑස්’ වූ, ක්රීඩාංගණය ජයගත්තු දුවගේ රන් කතාව!
නිසංසලාගේ පියා සිරිසේන, කුඩා කාලයේදී සිදුවූ අනතුරකින් පෙනීම අහිමි වූ, ඈත ගමක ජීවත් වූ අහිංසක පෙදරේරුවෙක්. තමන්ගේ අන්ධභාවය නිසා තුවාල වූ, දැඩි ලෙස ගැටගැහුණු, කළු වුණු අත් දෙකෙන් ඔහු දිනපතා මහන්සි වුණේ තමන්ගේ එකම දුව නිසංසලාව කොහොමහරි ඉහළටම උගන්වන්නයි. ඇයට අවශ්ය වුණේ ක්රීඩාවෙන් ජාත්යන්තර මට්ටමට ගිහින්, රට නියෝජනය කරන දිවීමේ ක්රීඩිකාවක් (Athlete) වෙන්න.
ගමේ අය කිව්වේ “අන්ධ එකාගේ දුවට මොන දිවීමක්ද, ඕවා බලන්න සල්ලි අපිට නෑ” කියලා. ඒත් සිරිසේන සැලුණේ නැහැ. පෙනීම නොතිබුණත්, ඔහු නිසංසලාගේ පුහුණුවීම් වලට පවා ගියේ පාරේ අයිනේ ඉඳගෙන, ඇගේ පියවර වල ශබ්දය අහගෙනයි. ඇගේ දුවගේ ජයග්රහණ “දකින්න” ඔහුට අවස්ථාවක් තිබුණේ නැහැ. ඇයට ඔලිම්පික් තරඟාවලියට තේරෙන්න ලොකු කැපවීමක් ඕන වුණා.
අවුරුදු ගාණකට පස්සේ…
ශ්රී ලංකාවේ ප්රථම ජාත්යන්තර ක්රීඩා උළෙල පැවැත්වුණා. ලෝක ප්රකට ක්රීඩකයින්, ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු ප්රභූවරු පිරුණු මේ උළෙලේ, රන් පදක්කම දිනාගත්තේ නිසංසලා. ඇය වේදිකාවට නැග්ගේ රන් පදක්කම ලබාගන්න.
මොහොතකට කතාව නතර කරපු නිසංසලා, වේදිකාවෙන් බිමට බැස්සා. ඇය කෙලින්ම ගියේ ග්රැන්ඩ්ස්ටෑන්ඩ් එකේ සෙනඟ අස්සේ, පරණ පෙදරේරු ඇඳුමක් ඇඳගෙන, පෙනීම නැති දෑසින් වේදිකාව දෙස සංවේදීව බලාගෙන හිටපු තමන්ගේ තාත්තා සිරිසේන ළඟට. තාත්තාව වේදිකාව උඩට එක්කගෙන ආපු නිසංසලා, ඔහුගේ අන්ධභාවය නිසා ගැටගැහුණු, තුවාල වූ අත් දෙක උඩට ඉස්සුවා.
“අද මම මේ දිනාගත්තු රන් පදක්කම, මගේ දෑස්වලට පෙනුණට, මගේ ජීවිතේ කියන ‘ක්රීඩාංගණය’ ජයගන්න මට දෑස් වුණේ මගේ තාත්තා තමන්ගේ අන්ධභාවය නොතකා, මාව මේ තැනට ගේන්න අවුරුදු ගාණක් තිස්සේ දහඩිය හලපු මේ දැඩි ලෙස ගැටගැහුණු අත් දෙකේ දහඩියයි වේදනාවයි! තාත්තේ, ඔයාට මේක පේන්නේ නෑ, ඒත් මම මේක ඔයාට පෙනෙන්න සලස්වනවා!” නිසංසලා අඬමින් කියද්දී, එතන හිටපු හැමෝගෙම ඇස් වලට කඳුළු ආවා.
මේ සිදුවීම දැකපු ප්රධාන ආයෝජකයා, එදාම සිරිසේනගේ දෑස් සුව කරන්න අවශ්ය සියලුම වෛද්ය පහසුකම් ලබා දෙන්න කටයුතු කළා. තමන්ගේ දරුවාගේ අනාගතය වෙනුවෙන් නිහඬවම දියවෙලා යන දෙමව්පියන්ට, දරුවෙක්ගෙන් ලැබෙන්න ඕන ලොකුම කෘතවේදීත්වය මේක නෙවෙයිද?
