මිණිබිරියගෙන් අකුරු ඉගෙනගත් සීයා වයස 70 දී පොතක් ලියයි
සිරිදාස සීයාට කවදාවත් පාසල් යන්න වාසනාවක් ලැබුණේ නෑ. පුංචි කාලේ ඉඳන්ම හේනේ, කුඹුරේ දහඩිය හෙලපු ඔහු තමන්ගේ දරුවන්ට හොඳට ඉගැන්නුවා මිසක්, තමන්ට අකුරු ශාස්ත්රය නැති එක ගැන දුක් වෙන්න කාලයක් තිබුණේ නෑ. ඒත් වයස අවුරුදු 65 දී, ගෙදර ඉස්තෝප්පුවේ වාඩි වෙලා තමන්ගේ අට හැවිරිදි මිණිබිරිය ඉස්කෝලේ වැඩ කරනවා දැකපු සීයාට අමුතුම ආසාවක් ඇති වුණා.
“මටත් අකුරු ටිකක් කියලා දෙනවද දුවේ?” කියලා දවසක් සිරිදාස සීයා අහද්දී, ඒ පුංචි දුව හරිම ආසාවෙන් සීයාට හෝඩියේ අකුරු කියලා දෙන්න පටන් ගත්තා. මහන්සි වෙලා වැඩ කරපු නිසා සීයාගේ අත් වෙව්ලුවත්, ඔහු හරිම උනන්දුවෙන් ගල් ලෑල්ලේ, පරණ කොළ කෑලිවල අකුරු ලිව්වා. ටික කාලයක් යද්දී සිරිදාස සීයාට තනියම පත්තරයක්, පොතක් කියවගන්න පුළුවන් වුණා.
ඊට පස්සේ ඔහු කළේ තමන්ගේ ජීවිතේ දැකපු, විඳපු අත්දැකීම් කොළ කෑලිවල ලියන්න ගත්තු එකයි. ගමේ සුන්දරත්වය, දුප්පත් මිනිස්සුන්ගේ දහඩිය කඳුළු, ඒ වගේම ජීවිතේ සතුට මේ හැමදේම ඔහු තමන්ගේ අකුරුවලින් ලස්සනට සිත්තම් කළා.
වයස අවුරුදු 70 වෙද්දී සිරිදාස සීයාගේ ඒ එකතු කරපු කොළ කෑලි ටික අපූරු නවකතාවක් බවට පත් වුණා. දරුවන්ගේ මැදිහත් වීමෙන් මුද්රණය වුණු ඒ පොත, අද වෙද්දී ලංකාවේ ප්රවීණ ලේඛකයන්ගේ පවා ඇගයීමට ලක්වුණු සම්මානනීය කෘතියක්. අකුරක්වත් නොදැන හිටපු සිරිදාස සීයා මුළු ලෝකෙටම ඔප්පු කරලා පෙන්නුවේ, ඉගෙන ගන්න හරි ජීවිතේ අලුත් දෙයක් පටන් ගන්න හරි වයස කියන්නේ කවදාවත් බාධාවක් නෙවෙයි කියන එකයි.
