ධීවර දැල් මසපු මල්ලීගේ ගැටගැහුණු අත්වලින්, අභ්යවකාශය දිනපු අක්කාගේ කතාව
ධීවර දැල් මසපු මල්ලීගේ ගැටගැහුණු අත්වලින්, අභ්යවකාශය දිනපු අක්කාගේ කතාව!
කසුන් ජීවත් වුණේ දකුණු වෙරළබඩ පුංචි ධීවර ගමක. දෙමව්පියන් කුඩා කාලයේදීම මියගිය නිසා කසුන්ටයි, ඔහුගේ අක්කා සදුනිටයි හිටියේ එකිනෙකා විතරයි. සදුනි කුඩා කාලයේ ඉඳලම ගොඩක් දක්ෂයි, ඇගේ හීනය වුණේ කවදාහරි අභ්යවකාශ ඉංජිනේරුවරියක් (Aerospace Engineer) වෙන්න.
නමුත් ඒ හීනයට යන්න ලොකු මුදලක් ඕන වුණා. ගමේ අය කිව්වේ “ධීවර ගමේ කෙල්ලෙක් කොහොමද රොකට් හදන්නේ, ඕවා බලන්න සල්ලි අපිට නෑ” කියලා. ඒත් කසුන් තමන්ගේ අක්කාගේ හීනය අත්හැරියේ නැහැ. ඔහු දහනවවැනි වියේදීම පාසල් ගමන නතර කරලා, දැඩි අව්වේ කරවෙමින්, මුහුදු හුළඟට ඇඟිලි ගැටගැහෙනකල් ධීවර දැල් මසන්න පටන් ගත්තා. දැල් කටු ඇනිලා, ලුණු වතුරට පිච්චිලා කසුන්ගේ අත් දෙකම සම්පූර්ණයෙන්ම ගැටගැහිලා, තුවාල වෙලා, කළු වෙලා තිබුණේ. ඔහු මේ හැම වේදනාවක්ම වින්දේ දුවගේ විශ්වවිද්යාල පොත් වලටයි, විභාග ගාස්තු වලටයි සල්ලි හොයන්නයි.
අවුරුදු අටකට පස්සේ…
ශ්රී ලංකාවේ ප්රථම චන්ද්රිකා මෙහෙයුම් මධ්යස්ථානය විවෘත කිරීමේ අති දැවැන්ත උත්සවය පැවැත්වුණා. ලෝක ප්රකට විද්යාඥයින්, ජනාධිපතිවරයා ඇතුළු ප්රභූවරු පිරුණු මේ උත්සවයේ, ඒ ඓතිහාසික මෙහෙයුම මෙහෙයවූ ප්රධාන ඉංජිනේරුවරිය වුණේ සදුනි. ඇය වේදිකාවට නැග්ගේ රන් සම්මානය ලබාගන්න.
මොහොතකට කතාව නතර කරපු සදුනි, වේදිකාවෙන් බිමට බැස්සා. ඇය කෙලින්ම ගියේ සෙනඟ අස්සේ, පරණ ධීවර සරමක් ඇඳගෙන හැංගිලා වගේ හිටපු තමන්ගේ මල්ලි කසුන් ළඟට. මල්ලියි තාත්තාව වේදිකාව උඩට එක්කගෙන ආපු සදුනි, ඔහුගේ ධීවර දැල් මසලා ගැටගැහුණු, පිච්චුණු අත් දෙක උඩට ඉස්සුවා.
“අද ඔයාලා මේ දකින චන්ද්රිකාවේ තියෙන හැම ඉස්කුරුප්පුවකටම වඩා, හැම තාක්ෂණයකටම වඩා ශක්තිමත් වුණේ මාව මේ තැනට ගේන්න, අවුරුදු අටක් තිස්සේ ධීවර දැල් මැසූ මගේ මල්ලිගේ මේ ගැටගැහුණු අත් දෙකේ දහඩියයි වේදනාවයි!” සදුනි අඬමින් කියද්දී, එතන හිටපු හැමෝගෙම ඇස් වලට කඳුළු ආවා. ලෝක ප්රකට විද්යාඥයින් පවා ඒ නිහඬ කැපවීමට නැගිටලා ආචාර කළා.
තමන්ගේ සහෝදරියගේ හීනය වෙනුවෙන් තමන්ගේ තාරුණ්යයම මුහුදු දැල් අස්සේ දිය කරපු සහෝදරයෙක්ගෙන් ලැබෙන්න ඕන ලොකුම කෘතවේදීත්වය මේක නෙවෙයිද?
