වීදි ලාම්පුවෙන් අකුරු කළ අමායා අද ප්රධාන ඉංජිනේරුවරියක්
වීදි ලාම්පුවෙන් අකුරු කළ අමායා අද ප්රධාන ඉංජිනේරුවරියක්
පුංචි අමායාගේ ගෙදර තිබුණේ නගරයට කිට්ටුව දුප්පත් පැල්පත් යායක. වහලෙට දාලා තිබුණ ටකරන් තහඩු අස්සෙන් රෑට තරු පෙනුණත්, ඒ ගෙදර ඇතුළේ ලස්සන හීන ගොඩක් හැංගිලා තිබුණා. අමායාගේ තාත්තා නගර සභාවේ කම්කරුවෙක් විදිහටත්, අම්මා ගෙවල්වල කුලී වැඩ කරලත් තමයි පවුල ජීවත් කළේ. ගෙදරට විදුලිය ගන්න තරම් වත්කමක් ඒ අයට තිබුණේ නෑ. හැමදාම රෑට ගෙදර පත්තු වුණේ එකම එක පොඩි කුප්පි ලාම්පුවක් විතරයි. ඒ බොඳ වුණු එළියෙන් අකුරු කියවන්න අමායාට ගොඩක් අමාරු වුණා.
ඒ නිසා අමායා පුරුදු වෙලා හිටියා හැමදාම රෑට තමන්ගේ පොත් ටිකත් තුරුල් කරගෙන පාර අයිනට යන්න. පාර අයිනේ තිබුණු ලොකු කහ පාට වීදි ලාම්පුව තමයි අමායාගේ ජීවිතේ එළිය කළේ. පරණ පත්තර කොළයක් බිමට දාගෙන ඒ වීදි ලාම්පු කණුවට හේත්තු වෙලා ඇය පාඩම් කළා. මහ රෑ වෙනකල් වාහන යන සද්දෙට, පාරේ යන එන මිනිස්සුන්ගේ කතාවලට, මදුරු කරදරයට ඇය කවදාවත් සැලුණේ නෑ. සමහර දවස්වලට හදිස්සියේම වහිනකොට පොත් ටික තෙමෙයි කියලා බයෙන් පපුවට තුරුල් කරගෙන ගෙදරට දුවන අමායා, වැස්ස පායපු ගමන් ආයෙමත් වීදි ලාම්පුව යටට ආවා.
“කවදාහරි දවසක මම අම්මාටයි තාත්තාටයි ලස්සන ලොකු ගෙයක් හදලා දෙනවා. අපේ ගෙදරටත් කරන්ට් එක ගන්නවා.” මේක තමයි ඒ වීදි ලාම්පුව දිහා බලන් අමායා දැකපු එකම හීනය.
අමායාගේ මේ අපිරිමිත කැපවීම අපතේ ගියේ නෑ. ඇය සාමාන්ය පෙළ සහ උසස් පෙළ විභාගවලින් මුළු පළාතෙන්ම පළමුවැනියා වෙලා සමත් වුණා. ඉංජිනේරු පීඨයට තේරුණු දවසේ අමායාගේ තාත්තා මුළු රෑම ඇඬුවේ සතුට දරාගන්න බැරුවයි. සරසවි ජීවිතය ඇතුළෙත් නොයෙක් අඩුපාඩු මැද්දේ අමායා තමන්ගේ ගමන සාර්ථකව අවසන් කළේ කාටත් ආදර්ශයක් වෙමින්.
අවුරුදු ගණනාවක් ගත වුණා. අද අමායා කියන්නේ ලංකාවේ ප්රධාන පෙළේ ඉදිකිරීම් සමාගමක ප්රධාන ඉංජිනේරුවරියක්. කොළඹ නගරයේ අහස උසට ඉදිවෙන අතිවිශාල ගොඩනැගිලි සැලසුම් වෙන්නේ ඇගේ දෑතින්. අද ඇය යන්නේ එන්නේ මිල අධික වාහනයක. ඒ විතරක් නෙවෙයි, එදා ඇය දැකපු හීනය වගේම අද ඇය අම්මාටයි තාත්තාටයි සියලුම පහසුකම් තියෙන ලස්සන ගෙයක් හදලා දීලා තියෙනවා.
හැබැයි අදටත් රාජකාරිය නිම වෙලා වාහනයෙන් ගෙදර යනකොට පාර අයිනේ තියෙන කහ පාට වීදි ලාම්පු දකිද්දී අමායාගේ ඇස්වලට කඳුළු එනවා. දුප්පත්කම කියන්නේ මනුස්සයෙක්ගේ ගමන නතර කරන්න පුළුවන් දෙයක් නෙවෙයි, ඒක තමන්ගේ ගමනට පන්නරයක් කරගන්න ඕන දෙයක් කියලා අමායා මුළු ලෝකෙටම ඔප්පු කරලා ඉවරයි.
(මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම මනඃකල්පිත කතාවකි)
