අවුරුදු 3ක් තිස්සේ තමන්ගේ දුවව රවට්ටපු පියෙකුගේ ඇඟ කිලිපොළා යන කතාව
**අවුරුදු 3ක් තිස්සේ තමන්ගේ දුවව රවට්ටපු පියෙකුගේ ඇඟ කිලිපොළා යන කතාව**
අවුරුදු අටක් වයසැති සෙනුරි හිටියේ රෝද පුටුවක. උපතින්ම දෙපා අප්රාණික ඇයට ඇවිදින්න බැරි වුණත්, හැම ඉරිදාම හවසට නගරයේ තියෙන ළමා උද්යානයට යන්න ඇය හරිම ආසයි. ඒකට ප්රධානම හේතුව වුණේ එතන හිටපු කාටූන් වලසෙක් (Mascot) වගේ ඇඳගත්ත කෙනෙක්. සෙනුරිගේ තාත්තා සිරිල් හැම ඉරිදාම ඇයව පාර්ක් එකට ගෙනිහින්, “මං ඉක්මනට වතුර එකක් අරන් එන්නම්” කියලා යනවා. හරියටම ඒ වෙලාවට අර වලසා ඇවිත් සෙනුරි එක්ක සෙල්ලම් කරනවා, ඇයට රතු පාට බැලුම් බෝලයක් දෙනවා.
සිරිල් කියන්නේ කුලී වැඩ කරලා අමාරුවෙන් ජීවත් වෙන මනුස්සයෙක්. සෙනුරිගේ බෙහෙත් වලටයි, කෑම බීම වලටයි සල්ලි වියදම් කළාම ඔහුට ඉතුරු වුණේ හරිම සුළු මුදලක්. ඒ නිසා අනිත් ළමයි වගේ සෙනුරිට මිල අධික සෙල්ලම් බඩු අරන් දෙන්න සිරිල්ට විදිහක් තිබුණේ නෑ. ඒත් අර කාටූන් වලසා හැමදාම ඇයට අලුත් සෙල්ලම් බඩුවක් ගෙනත් දුන්නා. සෙනුරි හිතුවේ ඒ ඉන්නේ ඇත්තම සුරංගනා ලෝකෙකින් ආපු යහළුවෙක් කියලා.
එක දවසක් පාර්ක් එකේ සෙල්ලම් කර කර ඉද්දී, සෙනුරිට එකපාරටම හුස්ම ගන්න අමාරු වෙලා රෝද පුටුවෙන් බිමට ඇදගෙන වැටුණා. එතන හිටපු මිනිස්සු කලබල වෙලා කෑගහද්දී, අර ලොකු වලසා පිස්සුවෙන් වගේ දුවගෙන ඇවිත් සෙනුරිව බිම ඉඳන් ඔසවාගෙන පපුවට තුරුළු කරගත්තා. ළමයාට හුස්ම ගන්න වාතය මදි නිසා, කලබල වුණු ඒ කාටූන් වලසා තමන්ගේ ඔළුවේ දාගෙන හිටපු ලොකු බර වෙස්මුහුණ ගලවලා විසි කළා.
එතකොටයි එතන හිටපු මිනිස්සු දැක්කේ ඒ ඇඳුම ඇතුළේ දාඩිය පෙරාගෙන, කඳුළු වක්කරගෙන අඬන සිරිල්ව. තමන්ගේ දුවට සතුටින් ඉන්න අවශ්ය කරන සෙල්ලම් බඩු අරන් දෙන්න තරම් වත්කමක් නැති නිසා, සිරිල් හැම ඉරිදාම මේ පාර්ක් එකේ ළමයින්ව පිනවන වලසෙක් විදිහට අමතර රස්සාවක් කළා. ඒ ලැබෙන සල්ලි වලින් තමයි ඔහු දුවට හොරෙන්ම සෙල්ලම් බඩු අරන් දුන්නේ.
අමාරුවෙන් ඇස් ඇරපු සෙනුරි, දාඩියෙන් පෙඟිලා හිටපු තමන්ගේ තාත්තාගේ මූණ දැකලා අමාරුවෙන් හිනාවෙලා මෙහෙම කිව්වා. **”මට මුල ඉඳන්ම දන්නවා මේ මගේ තාත්තා කියලා… තාත්තාගේ අත් දෙකේ සුවඳ මට කොහොමවත් අමතක වෙන්නේ නෑ.”**
දුප්පත්කම නිසා තමන්ගේ දරුවාගේ හීන බොඳවෙන්න නොදී, තමන්ගේ මහන්සියයි කඳුළුයි වෙස්මුහුණක් අස්සේ හංගගෙන දරුවා වෙනුවෙන් ලෝකයක් මවපු ඒ අපූරු පියාගේ කතාව, ආදරය කියන්නේ සල්ලි වලට නෙවෙයි කියන දේ අපිට ආයෙමත් මතක් කරලා දෙනවා.
