කුණු ලොරියේ ගියපු තාත්තා ඉස්සරහා, අලුත් නගරාධිපතිනිය කරපු දේ
පියල් කියන්නේ නගර සභාවේ කුණු ලොරියක වැඩ කරපු අහිංසක කම්කරුවෙක්. හැමදාම කුණු ගඳ ගහන ඇඳුම් ඇඳගෙන, නගරයේ මිනිස්සුන්ගේ අප්රසන්න බැල්මවල් මැද්දේ පියල් මේ රස්සාව කළේ තමන්ගේ එකම දුව මල්ෂිව කොහොමහරි ඉහළටම උගන්වන්න. සමහර දවස් වලට ධනවත් ගෙවල් වලින් විසි කරන පරණ පොත් පත් කුණු ගොඩෙන් ඇහිඳගෙන ඇවිත් පියල් දුවට දුන්නා. ගමේ අය කිව්වේ “කුණු අදින එකාගේ දුව කොහොමද ලොකු රස්සාවල් කරන්නේ” කියලා. ඒත් පියල් ඒවට කන් නොදී, කුණු ගොඩවල් අස්සේ ප්ලාස්ටික් බෝතල් එකතු කරලා විකුණලා දුවගේ ටියුෂන් පන්ති වලට සල්ලි හෙව්වා.
ඒත් මල්ෂි තාත්තාගේ කුණු ගඳට කවදාවත් ලැජ්ජා වුණේ නැහැ. තාත්තාගේ දහඩියයි කඳුළුයි කොච්චර වටිනවද කියලා ඇය හොඳින්ම දැනගෙන හිටියා. අවුරුදු ගාණක මහන්සියේ ප්රතිඵලයක් විදිහට ඇය විශ්වවිද්යාලයේ ඉහළින්ම සමත් වෙලා, නගරයේ අලුත් නගරාධිපතිනිය විදිහට පත් වුණා.
ඇගේ වැඩ භාරගන්නා පළමු දවසේ උත්සවය දා, ලොකු වාහන පිරුණු නගරයේ ප්රධාන පාරේ අයිනට වෙලා පියල් තමන්ගේ පරණ ඇඳුමින්ම කුණු එකතු කරමින් හිටියා. එකපාරටම නලා හඬවාගෙන ආපු මල්ෂිගේ අලුත් නිල රථය කුණු ලොරිය ළඟ නතර වුණා. ලස්සන සාරියකින් සැරසිලා හිටපු මල්ෂි, තමන්ගේ ආරක්ෂකයින්වත් ගණන් ගන්නේ නැතුව කෙලින්ම ගිහින් කුණු ගඳ ගහන, දාඩිය පෙරාගත්තු තමන්ගේ තාත්තාව මහ පාරේම තදින් බදාගත්තා.
“අද මම මේ පුටුවේ ඉඳගන්නේ, මගේ තාත්තා අවුරුදු විස්සක් තිස්සේ මේ නගරයේ කුණු ඇදලා මාව පෝෂණය කරපු නිසයි!” ඇය මාධ්යවේදීන් ඉස්සරහා ආඩම්බරයෙන් කිව්වා.
තමන්ට සමච්චල් කරපු නගරයක් ඉස්සරහා, අද ඒ මුළු නගරයම පාලනය කරන තමන්ගේ දුව තුරුලේ අඬන පියල්ට දැනෙන්න ඇත්තේ මුළු ලෝකෙම දිනුවා වගේ හැඟීමක් නේද?
