අතක් නැති ධීවර තාත්තාට, අලුත් නේවි කමාන්ඩර් පුතා දුන්නු උත්තමාචාරය
පියරත්න කියන්නේ ත්රිකුණාමලය මුහුදු තීරයේ පුංචි ලී ඔරුවකින් මාළු අල්ලලා ජීවත් වුණු අහිංසක ධීවරයෙක්. මීට අවුරුදු පහළොවකට කලින්, මුහුදේ ගියපු වෙලාවක ඇතිවුණු දැවැන්ත කුණාටුවකින් තමන්ගේ එකම පුතා රවිඳුව බේරගන්න ගිහින් පියරත්නගේ එක අතක් සම්පූර්ණයෙන්ම අහිමි වුණා.
එක අතක් නැති වුණත් පියරත්න තමන්ගේ දරුවාගේ වගකීම අත්හැරියේ නැහැ. එක අතකින් අමාරුවෙන් දැල විසි කරලා, දවස පුරාම මහ අව්වේ කරවෙලා ඔහු රවිඳුට ඉහළටම ඉගැන්නුවා. තමන්ගේ ජීවිතේ බේරගන්න තාත්තා කරපු කැපවීම දැකපු රවිඳුගේ එකම හීනය වුණේ, නාවික හමුදාවට බැඳිලා මේ මහ මුහුද ජයගන්න එකයි. තාත්තාගේ දහඩිය වල ප්රතිඵලයක් විදිහට ඔහු නාවික හමුදා විද්යාපීඨයෙන් ඉහළින්ම සමත් වෙලා, නාවික හමුදාවේ අලුත්ම නෞකාවක අණදෙන නිලධාරියා (Commander) විදිහට පත් වුණා.
අලුත් නෞකාව පළවෙනි වතාවට ත්රිකුණාමල වරායට එන දවසේ වරායේ ලොකු උත්සවයක් ලෑස්ති කරලා තිබුණා. ඉහළ පෙළේ නිලධාරීන් වරායේ පෙළගැසිලා හිටියත්, පරණ සරමක් ඇඳගත්තු, එක අතක් නැති පියරත්න තමන්ගේ පරණ පුංචි ඔරුවට වෙලා ඈතින් මේ දිහා බලාගෙන හිටියේ තමන්ගේ පුතාව ළඟට ගිහින් බලන්න තියෙන ලැජ්ජාව නිසයි.
ඒත් දැවැන්ත නැවෙන් බැහැපු අලුත් කමාන්ඩර් රවිඳු, තමන්ව පිළිගන්න හිටපු නිලධාරීන්ව පහුකරගෙන කෙලින්ම ඇවිදගෙන ගියේ වෙරළ අයිනේ තියෙන පරණ ඔරුව ළඟට.
සුදු පාට අලුත්ම නිල ඇඳුමින් සැරසුණු රවිඳු, තමන්ගේ එක අතක් නැති, දාඩිය පෙරාගත්තු තාත්තා ඉස්සරහා හිටගෙන, මුළු වරායම බලාගෙන ඉද්දී ආඩම්බරයෙන් අත ඔසවලා හමුදා උත්තමාචාරයක් (Salute) පුද කළා.
“මම අද මේ මහ නෞකාවේ කමාන්ඩර් වුණේ, මගේ තාත්තා එදා මාව බේරගන්න තමන්ගේ අත මේ මහ මුහුදට බිලි දුන්නු නිසයි!” රවිඳු කඳුළු සලමින් කිව්වා.
කිසිම දෙයක් නැති පුංචි ඔරුවක හිටපු ඒ තාත්තාට, එදා ඒ දැවැන්ත නෞකාවන් පවා තමන් ඉස්සරහා හිස නැමුවා වගේ ආඩම්බරයක් දැනෙන්න ඇති නේද?–
