ගඩොල් මඩුවේ දහඩිය හෙලූ සුනිල් අද ඒ ගමේම දරුවන්ගේ අනාගතය හදන විදුහල්පතිතුමා
සුනිල්ගේ ළමා කාලය ගෙවුණේ ගමේ තිබුණු දූවිලි පිරුණු ගඩොල් මඩුවක. තාත්තා නැති පවුලේ බර කරට ගත්ත අම්මාට උදව් කරන්න, ඉස්කෝලේ ඇරුණ ගමන් සුනිල් ගියේ ගඩොල් කපන්න. රතු පාට මැටිවලින් මුළු ඇඟම වැහිලා තියෙද්දී, සමහර යාළුවෝ “ගඩොල් බාස්” කියලා සුනිල්ට විහිළු කළා. ඒත් සුනිල්ගේ එකම හීනය වුණේ කවදාහරි දවසක හොඳට ඉගෙනගෙන ගමේ ඉන්න දුප්පත් දරුවන්ට උදව් කරන එකයි.
ගඩොල් පුච්චන පෝරණුවේ එළියෙන් රෑට පාඩම් කරපු සුනිල්, විශ්වවිද්යාලයට තේරිලා ගමේ පළවෙනි උපාධිධාරියා වුණා. නගරයේ ලොකු රස්සා ලැබුණත් ඔහු ඒ ඔක්කොම අතහැරලා ආයෙත් ගමටම ආවේ ගුරුවරයෙක් විදිහටයි.
අද සුනිල් කියන්නේ ඒ ගමේ තියෙන දුෂ්කර පාසලේ විදුහල්පතිතුමා. එදා ගඩොල් කපලා දහඩිය වගුරවපු ඔහු, අද තමන්ගේ පෞද්ගලික වියදමින් දුප්පත් ළමයින්ට පොත්පත් අරන් දෙනවා. ඔහු නිසා අද ඒ පාසල පළාතෙන්ම හොඳම පාසලක් බවට පත් වෙලා. තමන්ගේ අතීතය අමතක නොකර, තමන් වැටුණු තැනින්ම අනිත් අයවත් ගොඩගන්න එක තමයි නියම වීරකම කියලා සුනිල් සැබෑවටම ඔප්පු කරලා තියෙනවා.
(මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම මනඃකල්පිත කතාවකි)
